Σελίδες

8 Μαΐου 2015

Ακόμα να 'ρθει το καλοκαίρι;

Όχι και τίποτα άλλο ρε 'συ, αλλά έχω βαρέσει μπιέλα, να 'ναι καλά η ρουτίνα μου. Σχολή, στιχουργική, σύνθεση, συγγραφή, κι άλλα πόσα κάθε μέρα, με έχουν καταντήσει να τρώω όλη μέρα δυο αυγά βραστά σε λιγότερο απο 60 δευτερόλεπτα, με το ξεφλούδισμα μέσα. Κι αυτό όχι επειδή κάνω δίαιτα αλλά επειδή ξεχνάω να κάνω ζωή σαν οργανισμός. Και μετά, γιατί ενώ είμαι στη πίεση σα ρομπότ το μυαλό μου ταξιδεύει; Τρομάρα σου μαντράχαλε και πεινασμένε. (Τέλος τίτλου)

Summer - Catherine Dildilian
Η καταπίεση των συναισθημάτων ενώ "επιτείθεσαι" στη ζωή, για να κερδίσεις, είναι το ακριβό τίμημα που πληρώνεις αναγκαστικά. Είναι τα τραύματα του πολεμιστή, τα κομμάτια της ψυχής που χάνονται δεξιά κι αριστερά στον κόσμο όπως το αίμα όταν τινάζεται απο τη κίνηση της λεπίδας. Δεν παραπονιέμαι για την πείνα και την κούραση, ούτε για το τι τα προκαλεί όλα αυτά. Παραπονιέμαι που επηρρέαζομαι ψυχολογικά ενώ κερδίζω. Το να νιώθεις κενός ενώ κατακτάς συνεχώς πράγματα είναι κατάρα πνεύματος και ευλογία ύλης. Και η ύλη δυστυχώς δεν είναι προτεραιότητα αλλά ανάγκη για μένα. 
Μακάρι να ήθελα να ζήσω το δανεικό όνειρο, με το στρωμένο μονοπάτι της επιτυχίας. Γραφειοδουλειά που να ανέχομαι με το στανιό, οικολογικό αυτοκίνητο αγορασμένο απο προπαγάνδα, να παίζω το παιχνίδι των εντυπώσεων και όχι του προβληματισμού, να βρω γκόμενα για καβατζιλίκι και μετά να της κάνω οικογένεια απο άνεση και τα σχετικά. Μακάρι να είχα τέτοια όνειρα. Δεν θα ένιωθα μόνος ανάμεσα στους πολλούς και ούτε τρομαγμένος περπατώντας στα άγρια, μιας που θα περπατούσα στη πεπατημένη. Δεν θα έγραφα αυτό που γράφω τώρα γιατί δεν θα είχα πρόβλημα με τη ψυχή μου να ποτίζει σαν αίμα το πάτωμα.

Παρ'όλα αυτά βρίσκομαι εδώ και αναζητώ το καλοκαίρι. Όχι ότι θα αλλάξουν πολλά πράγματα αλλά τουλάχιστον θα έχουμε λίγο χρόνο στη διαθεσή μας να ερωτευτούμε και λίγο. Θα μου μένουν δυό φράγκα παραπάνω στη τσέπη να σε πάρω μια βόλτα να χαζέψουμε κάτω απ' τον ήλιο και να μιλήσουμε για το τίποτα, όπως κάνουν, και καλά κάνουν, οι άνθρωποι. Θα μπορώ να αράξω και να γράψω κανένα τραγούδι για εμάς ή να πειραματιστώ με το όνειρό μου να γράψω ένα βιβλίο που να αγγίξει ζωές και να τις καλυτερεύσει λιγάκι. Θα είμαι καλοκαιρινός και στα αρχίδια μου, που η θάλασσα μου τα μουσκεύει.

Για να τελειώνουμε με αυτό το ξερατό απο τα βάθη της αγανακτισής μου, το καλοκαίρι κοιτάξτε να χαμογελάτε, να αγαπάτε και να περνάτε καλά. Εύχομαι να σας καεί το Wi-Fi στο κινητό και να αρχίσετε να επικοινωνείτε μεταξύ σας σαν άνθρωποι και όχι εικονικοί servers, να γίνετε κομμάτια απο τον ήλιο και να μυρίζετε σαν τζατζίκι για καμιά βδομάδα και να μεθάτε απο χαρά. Αυτά απο μένα για το θέμα καλοκαίρι.