Σελίδες

30 Οκτωβρίου 2015

Κόντραλτο; Καλή φάση

Μάδερ-φάκεν ΦΛΩΡΙΝΑ σίτυ μπίτσιζ!

Πραγματικά έχω ζήσει σε αυτή τη πολή λιγότερο απο Φλωρινιώτης και περισσότερο απο τουρίστας. Λατρεύω να την μισώ και το μισώ που τη λατρεύω. Κάθε τόσο μου δίνει αφορμές να πω ένα "μπράβο ρε παιδιά" και κάθε άλλο τόσο μου δίνει αφορμές να πω "δεν γίνεστε άνθρωποι" με ήπια απογοήτευση πίσω απο τα μάτια μου. Άσχετα απο τον τρόπο που με εκπλήσει, ποτέ δεν σταματάει να με εκπλήσει. Για αυτό ίσως και να ασχολούμαι με αυτή τη πόλη, τόσο πολύ.

Η Κοντράλτο, η αρκούδα που σκαμπάζει απο μουσική, ήταν ίσως απο τα πιο πετυχημένα έργα που παίχτηκαν στη πατρίδα μου τη τελευταία πενταετία, τουλάχιστον. Ήταν απο τις λίγες φορές που η μοντέρνα τέχνη κατάφερε πέρα απο καταναλωτικό προϊόν, ή προϊόν που προκαλεί για να προκαλέσει, να συμβολίζει κάτι για τους κάτοικους του πιο χειμερινού μέρους της Ελλάδας. Και εμπιστευτείτε με σε αυτό. Έχω ζήσει σε πολλά μέρη της και ξέρω.



Δεν αλλάξαμε τη μασκότ της τοπικής μας ομάδας ποδοσφαίρου, δεν φτιάξαμε ενθύμια πόλης καθ' εικόνα και καθ' ομοιωσή της και ούτε τη κρατήσαμε σε κάποιο κεντρικό σημείο της πόλης μας δυστυχώς. Δυστυχώς λέω, καθώς δεν θα ήταν άσχημο να υπήρχε κάτι τόσο "κουλ" σε αυτή τη πόλη που έχει γεμίσει δηθενοκουλτούρα, μπατσοκρατία και μεσσαιωνικό χριστινιασμό. Κάτι με "mass appeal" και πιο ελεύθερο πνεύμα θα μας έκανε καλό, πνευματικά και -γιατί όχι- τουριστικά. Δεν γίνεται άλλο να έχουμε σύμβολο τον σταυρό τον οποίο χτίσαμε με δυσειδαιμονίες και προκαταλήψεις του προηγούμενου αιώνα. 2015 έχουμε, ας φερθούμε ανάλογα.

Σε καμία περίπτωση δεν λέω πως θα έπρεπε να γκρεμίσουμε εκκλησίες και να κάνουμε διαμαρτυρίες ώστε να μείνει στη πόλη μας. Ενώ είναι ένα όμορφο έργο και με κάνει να νιώθω όπως όταν πρωτοάκουσα το Rap God του Eminem, δεν είναι το "αιώνιο" Lose Yourself που θα με κάνει groopie. Όμως το να στείλεις κάτι που έχει προοπτικές να γίνει σύμβολο, έστω και ποπ σύμβολο, στη Πρέσπα, μόνιμα, να το χαζεύουνε τα ψάρια και τα πουλιά είναι η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ.ΚΙΝΗΣΗ.ΕΒΕΡ.




Η Φλώρινα μπορεί με προσπάθεια και παραχώρηση χώρου έκφρασης για τους φοιτητές Καλών Τεχνών, και όχι μόνο, να γίνει ένα απο τα μεγαλύτερα κέντρα πολιτισμού της Ευρώπης. Γραφική πόλη; Check! Χιονοδρομικό κέντρο; Check! Καλλιτέχνες όλων των ειδών; Check! Ότι γίνεται να μας ευννοήσει, μας ευννοεί! Αλλά όχι. Ας σαμποτάρουμε τον εαυτό μας. Καλύτερα. Να τελειώνει η ιστορία με αυτή τη πόλη, έτσι όταν γεράσω να λέω πως πατρίδα μου είναι μια πόλη που πλέον δεν υπάρχει.

ΥΓ: Ξέρω πως δεν γίνεται να καταλήγω όπως καταλήγω εξ'αιτίας μιας αρκούδας, παρ' όλα αυτά μιλάμε για την αρκούδα που έδωσε χαμόγελα σε πολύ κόσμο και την οποία μάλλον δεν θα τη ξαναδούμε. Αν στη τελική όλο αυτό είναι ένας ακόμη λόγος για να πάμε Πρέσπα, συγγνώμη, αλλά εκεί υπάρχουν οι λίμνες της Πρέσπας και δεν πάμε. Δεν με βλέπω να σηκώνομαι να παίρνω ΕΚΕΙΝΟΥΣ τους κωλόδρόμους για να τη δω. Είπαμε, Rap God όχι Lose Yourself.

ΥΓ2: Προς Πρεσπιώτες. Σας αγαπώ αλλά σοβαρά το δρομολόγιο μέχρι εκεί είναι απο τα χειρότερα πανελλαδικώς. Δεν φταίω εγώ για αυτό το γεγονός.

5 Ιουνίου 2015

Έχει Νόημα (συμμ. Zeus) | Lyrics Video

Νέα κυκλοφορία απο τη Regular Productions!
Έχει Νόημα λέγεται το κομμάτι και συμμετέχει ο Zeus!

Ειρωνική διάθεση και φανκ ήχος πίσω απο παρανοΐκούς στίχους.
Απολαύστε υπεύθυνα!


21 Μαΐου 2015

Ευχαριστώ το DIY

Κάνω τη προσευχή μου, όπως κάθε βράδυ, με τα χορευτικά του Γιάννη Φλωρινιώτη και δίνω τις ευχαριστίες μου για τη DIY φιλοσοφία που ήρθε και φανέρωσε τη μουσική βιομηχανία της Ελλάδας για αυτό που είναι. Ένα κωλοχανείο που το PR έχει τον πρώτο λόγο και τον τελευταίο η τέχνη. Δεν με χαλάει καθόλου προσωπικά, καθώς κι εγώ τη τέχνη μου τη χρησιμοποιώ για λόγους προσωπικούς, πέραν της ηδονής του να την εξασκώ. Δεν το κάνω καθαρά για τα φράγκα, αν και αυτό πρέπει να αλλάξει σιγά-σιγά, αλλά το κάνω για να νιώθω καλύτερα με τα μούτρα μου, το οποίο τελευταία αλλάζει σιγά-σιγά.

16 Μαΐου 2015

Kung Fu: Τα 10 Καλύτερα Ρητά


Το Kung Fu είναι μια σειρά με τον David Carradine η οποία παιζόταν στην Αμερική απο το 1972 έως το 1975. Ήταν το ταξίδι ένος μοναχού Shaolin στην Άγρια Δύση και υπήρχε πολύ σοφία στα λόγια των πρωταγωνιστών. Σας παραθέτω τα 10 αγαπημένα μου.

11 Μαΐου 2015

Εξηγούμαι λιγάκι

Όπως βλέπετε, όσοι μπαίνατε και τις προηγούμενες μέρες στο blog αυτό (οι υπόλοιποι πηγαίνετε πιο κάτω στη Προνύμφη), έχω αλλάξει τα χρώματα και έχω αρχίσει να γράφω πιο συχνά. Είμαστε στη φάση 2/3 του project "Μεταμόρφωσις" και θέλω να αναφερθώ λίγο σε αυτή μου την ιδέα, καθώς πιστεύω πως είναι άξια αναφοράς.

Η Προνύμφη

Αρχικά, κατάλαβα σε ένα σημείο της ζωής μου, πως οι άνθρωποι είμαστε μια ζωντανή τέχνη και συνεχώς μπορούμε να γίνουμε όλο και πιο "μεγαλειώδης". Το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι απο εμάς, εγκλωβιζόμαστε στην ψυχοσύνθεση της προνύμφης δίχως να προσπαθούμε να εξελιχθούμε. Και μιλάω για την δημιουργικότητα που έχει ο καθένας μέσα μας και εκφράζει με αυτό που ασχολείται, είτε αυτό σημαίνει μουσική και στίχος, είτε μαγειρική, είτε ιατρική, είτε αστυνόμευση. Όλα είναι έκφραση και όλα έχουν χώρο για ανάπτυξη.

8 Μαΐου 2015

Ακόμα να 'ρθει το καλοκαίρι;

Όχι και τίποτα άλλο ρε 'συ, αλλά έχω βαρέσει μπιέλα, να 'ναι καλά η ρουτίνα μου. Σχολή, στιχουργική, σύνθεση, συγγραφή, κι άλλα πόσα κάθε μέρα, με έχουν καταντήσει να τρώω όλη μέρα δυο αυγά βραστά σε λιγότερο απο 60 δευτερόλεπτα, με το ξεφλούδισμα μέσα. Κι αυτό όχι επειδή κάνω δίαιτα αλλά επειδή ξεχνάω να κάνω ζωή σαν οργανισμός. Και μετά, γιατί ενώ είμαι στη πίεση σα ρομπότ το μυαλό μου ταξιδεύει; Τρομάρα σου μαντράχαλε και πεινασμένε. (Τέλος τίτλου)

Summer - Catherine Dildilian
Η καταπίεση των συναισθημάτων ενώ "επιτείθεσαι" στη ζωή, για να κερδίσεις, είναι το ακριβό τίμημα που πληρώνεις αναγκαστικά. Είναι τα τραύματα του πολεμιστή, τα κομμάτια της ψυχής που χάνονται δεξιά κι αριστερά στον κόσμο όπως το αίμα όταν τινάζεται απο τη κίνηση της λεπίδας. Δεν παραπονιέμαι για την πείνα και την κούραση, ούτε για το τι τα προκαλεί όλα αυτά. Παραπονιέμαι που επηρρέαζομαι ψυχολογικά ενώ κερδίζω. Το να νιώθεις κενός ενώ κατακτάς συνεχώς πράγματα είναι κατάρα πνεύματος και ευλογία ύλης. Και η ύλη δυστυχώς δεν είναι προτεραιότητα αλλά ανάγκη για μένα.